Nga Besa Ismaili
Në pushtetin e Kurtit, çlirimtarit po i bëhet faj edhe frymëmarrja!
Vëllai i dëshmorit. Mbesa e dëshmorit….
Po dëshmorët, çlirimtarë ishin.
Për pushtetin e Kurtit dhe pasuesit e tij të verbër, çlirimtari qenka i mirë vetëm kur pushon në varr: kur nuk flet, nuk proteston dhe nuk ua prish rehatinë.
Sepse çlirimtarët e vdekur janë për dekor, për propagandë. Ndërsa çlirimtarët e gjallë janë për shënjestër.
Çlirimtarët e gjallë janë huliganë, hajna, hajdutë, cuba, njerëz të dhunës, e të paedukuar.
Seriozisht? Të njëjtëve që ende rrojnë sot, po të ishin në varre dhe pa zë, ju do t’ju vendosnit lule!
Çfarë hipokrizie!
Liria për të cilën luftuan çlirimtarët, të gjall’të e të vdekur, përfshin edhe të drejtën për të protestuar Askush nuk ju ka borxh heshtjen!
Aq shumë po ju pengon zëri i çlirimtarit, sa këtu po ia bëni faj edhe frymëmarrjen. Faj kanë që po marrin edhe oksigjen.
Prandaj i mbushët me gazlotsjellës?
