Ish-trajneri i Manchester Unitedit, Sir Alex Ferguson, ka folur hapur për shqetësimet e tij të sinqerta lidhur me demencën dhe ka ndarë kujtime prekëse për bashkëshorten e tij të ndjerë, Cathy.
Ai reflektoi mbi rreziqet shëndetësore të lidhura me ditët e tij si futbollist dhe tregoi për mbështetjen e jashtëzakonshme që mori nga familja gjatë rikuperimit nga një hemorragji cerebrale që i rrezikoi jetën.
Në një intervistë të sinqertë me “The Observer”, Ferguson pranoi se ka shqetësime të mëdha për zhvillimin e demencës në një moshë më të vonshme.
Para karrierës së tij si trajner, Ferguson luajti profesionalisht në Skoci për 17 vjet, duke goditur shpesh me kokë topat e rëndë prej lëkure.
Me studimet e fundit që kanë evidentuar lidhje mes goditjes së topit me kokë dhe sëmundjeve të trurit, ai pranoi realitetin me të cilin përballet.
Ai shpjegoi: “Edhe unë shqetësohem për këtë, sepse e kam goditur topin me kokë shumë. Të gjithë futbollistët e bënin. Demenca është një sfidë për këdo që plaket. Ti shqetësohesh shumë për këtë. Gjithmonë i them vetes: ‘Jam 84 vjeç [duke qeshur]. Nëse arrij 85, do të jem në rregull’”.
84-vjeçari gjithashtu gjeti kohë për të reflektuar mbi bashkëshorten e tij të ndjerë, Cathy, dhe ndikimin e madh që ajo pati në karrierën e tij te Manchester Unitedi.
Ai e lavdëroi mbështetjen e saj të palëkundur gjatë martesës së tyre të gjatë.
“59 vjet janë një kohë e gjatë. Cathy kishte një anë të madhe fetare dhe gjithmonë e konsideronte veten si bashkëshorte dhe nënë. Ajo kurrë nuk u përfshi në jetën time si trajner. Kurrë nuk u ankua për këtë, sepse e dinte se ishte puna ime. Një bashkëshorte fantastike dhe për djemtë – e mrekullueshme. Ajo ishte gjyqtare e shkëlqyer e njerëzve. Shumë e kujdesshme me njerëzit që dëshironin të afroheshin me mua. Ajo kurrë nuk arriti të vinte këtu [në shtëpinë e tij aktuale]. Ne u martuam të shtunën në mëngjes dhe unë luajta pasdite”, shtoi ai.
Mbajtja e mprehtësisë mendore është një prioritet për trajnerin legjendar, i cili tregoi se rregullisht zgjidh kuize për ta mbajtur kujtesën aktive.
Ai gjithashtu kujtoi përvojën e frikshme kur pësoi një hemorragji cerebrale që kërkonte ndërhyrje urgjente kirurgjikale. Ai detajoi procesin e vështirë të rehabilitimit në një intervistë të fundit me “BBC Breakfast”.
“E kisha humbur zërin; nuk mund të flisja. Ishte një moment i frikshëm. Mbaj mend nipërit e mi që erdhën për të më vizituar dhe unë e kisha humbur zërin. Pastaj sollën një terapiste dhe ajo filloi të bënte gjëra të tilla si të më kërkonte të shkruaja emrat e zogjve, emrat e kafshëve, emrat e lumenjve. Në atë mënyrë, zëri im u rikthye”, tha ai.
